ในวันนี้ ฉันมัวแต่ก้มหน้าก้มตา ทุ่มเทเพื่อนคนๆนึง
ไม่เคยคิดที่จะเงยหน้าขึ้นไปมองสิ่งรอบตัว
ไม่เคยสนใจว่าโลกจะหมุนไปแค่ไหนแล้ว
สนใจแต่เพียง เขาคนนั้นเพียงคนเดียว
นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่นะ
นี่ฉันกำลังรักเขาใช่ไหม
แล้วตัวฉันล่ะ... ฉันรักตัวฉันเองเท่ากับที่รักเขาไหมนะ
ฉันตอบตัวฉันเองไม่ได้เลยจริงๆ
ทุกวันนี้ ฉันไม่รู้ว่า...
ฉันจะแน่ใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราได้ไหม
บางครั้งก็มีความสุขกับรักที่เขาให้
บางครั้งก็เสียน้ำตากับรักที่ฉันมีให้เขา
หลายสิ่งเหลือเกิน
หลายสิ่งที่ฉันรับรู้ แต่ไม่เคยเอ่ยปากบอกเขา
เหตุเพราะรักเขา... กลัวเขาไม่สบายใจ
แล้วฉันล่ะ... กลับไม่สบายใจเสียเอง
เอาเถอะ แค่เขามีความสุขก็พอ
ฉันทุกข์สักแค่ไหน ก็ไม่เป็นไรเลยสักนิด
หลายครั้งเหลือเกิน
หลายครั้งที่ฉันพยายามบอกตัวเองว่าทำถูกแล้ว
ถูก... ที่ฉันพยายามประคองความรักของเราให้คงอยู่
ถูก... ที่ฉันทำให้คนที่ฉันรักมีความสุข
ถูก... ที่ฉันพยายามปกป้องเขาจากคนที่มองว่าไม่ดี
แล้วทำไม...
ใครหลายคนต้องการพรากฉันและเขาออกจากกัน
ฉันทำอะไรผิดเหรอ
ฉันรักเขาไม่พอ... รักเขาน้อยกว่าคนเหล่านั้นเหรอ
ฉันดูแลเขาไม่ดี... ฉันดูแลเขาไม่ได้อย่างนั้นเหรอ
ขอใครสักคนช่วยตอบฉันที
ฉันพยายามอยู่ในที่ของฉัน
ฉันไม่เคยคิดที่จะทำร้ายใคร
ฉันไม่เคยคิดที่จะไปยุ่งวุ่ยวายกับชีวิตของใคร
แล้วทำไมเขาเหล่านั้นต้องกระทำกับฉันเช่นนี้
มีความสุขกันพอหรือยัง
รู้ไหม...
การเป็นคนดี... มันเหนื่อยนะ
เหนื่อยมาก แทบจะขาดใจตายอยู่ตรงนี้แล้ว
น้ำตาสักกี่ล้านหยดถึงจะเพียงพอกับสิ่งเหล่านี้
ขอเถอะนะ
ขอให้สิ่งที่ฉันรับรู้ในทุกวันนี้เป็นความจริง
ฉันไม่อยากหลอกตัวฉันเอง
ฉันร้องไห้จนแทบจะไม่มีน้ำตาแล้ว
เมื่อไหร่ทุกอย่างจะสิ้นสุดเสียที
ฉันกลัว... กลัวความเจ็บปวดเหลือเกิน
สุดท้าย...
คุณๆเหล่านั้น โปรดจงเข้าใจด้วยว่า
การที่เขาบอกคุณว่า... ฉันเป็นคนดี
มันไม่ได้มีความหมายอะไรกับตัวฉันเองเลย
เพราะฉันเป็นของฉันแบบนี้
ไม่ใช่คนดี... แต่เป็นคนธรรมดาเท่านั้นเอง
English
